Ik ben de Zon, ook als ik in de schaduw sta

Een persoonlijke Her-innering aan innerlijke vrijheid, mijn eigen kracht en het licht dat altijd in mij aanwezig is.

Vanochtend las ik een artikel over het nieuwe ‘normaal’.

Terwijl ik las, voelde ik een knoop in mijn buik ontstaan. Het besef kwam ineens zo sterk binnen dat ik zelf nog veel meer in die spreekwoordelijke kooi zit dan ik dacht.

Dat ik nog lang niet volledig leef wat ik diep vanbinnen voel dat ik te leven heb. Wat ik wíl leven.

En wat is het verlangen groot om die kooi achter me te laten!

Om vrij te zijn. Om mezelf niet langer klein te houden. Om mijn eigen waarheid te leven, ongeacht wat er om me heen gebeurt.

Ik voelde dat ik hier iets mee mocht.

Dus vroeg ik mijn gevleugelde vriend Aartsengel Michaël om hulp.

Ga maar naar het bos, hoorde ik.

En zo ging ik op pad.

De Zon en de schaduw

Daar stond ik. Midden in het bos, heerlijk in de zon.

Ik voelde haar warmte op mijn huid. De rust, de blijheid en de ontspanning in mijn lichaam.

Naast me zag ik de schaduw van de bomen.

Mijn aandacht werd ernaartoe getrokken.

Ja, dacht ik, daar bevind ik me eigenlijk ook nog zo vaak. In de schaduw van mijn gedachten, zorgen, onzekerheden en de onrust die het leven soms met zich meebrengt.

Ik verlang naar balans. Naar een leven waarin ik niet steeds heen en weer word bewogen tussen licht en donker, vertrouwen en angst, vrijheid en beperking.

En terwijl ik daar stond, kwam er een inzicht.

Wat als ik niet hoef te kiezen tussen de Zon en de schaduw?

Wat als ik, ook wanneer ik me in de schaduw bevind, een deel van die Zon kan blijven ervaren?

Dat ik mijn gedachten en onzekerheden mag voelen, zonder mezelf erin te verliezen.

Dat mijn innerlijke licht niet verdwijnt zodra er een wolk voor de Zon schuift.

Het voelde als een belangrijke Her-innering.

Mijn zonnevlecht, mijn innerlijke Zon

Ik wandelde verder en mijmerde nog wat over mijn inzichten.

Bijna als vanzelf maakte ik contact met mijn zonnevlecht. Mijn innerlijke Zon.

Ik legde mijn handen op mijn buik.

En ineens besefte ik:

Maar hier ligt mijn volle potentie!

Hier bevindt zich mijn kracht. Mijn levensenergie. Mijn vermogen om vanuit mezelf richting te geven aan mijn leven.

Mijn gedachten gingen terug naar mijn yogadocentenopleiding.

Toen ik voor het eerst bewust met de chakra’s ging werken, vond ik mijn zonnevlecht eigenlijk best spannend. Het energieveld voelde klein en ik merkte dat ik terughoudend was om werkelijk contact te maken met de kracht die daar aanwezig was.

Achteraf begrijp ik dat zoveel beter.

Ik was immers gewend om mezelf weg te cijferen.

Als kind wilde ik vooral niet tot last zijn. Ik paste me aan, hield rekening met mijn omgeving en voelde haarfijn aan wat anderen nodig hadden.

De rol van pleaser kende ik maar al te goed.

Maar wat gebeurde er ondertussen met mijn eigen verlangens? Mijn eigen behoeften? Mijn eigen kracht?

Die kregen niet altijd de ruimte die ze verdienden.

De vrouw van toen en de vrouw van nu

En nu stond ik daar opnieuw.

Met mijn handen op mijn zonnevlecht.

Maar dit keer voelde het anders.

Ik voelde het verschil tussen de vrouw die ik toen was en de vrouw die ik vandaag ben.

Waar ik vroeger misschien bang was voor mijn eigen kracht, voel ik nu nieuwsgierigheid.

Nieuwsgierigheid naar de krachtige energie die nog in mij verscholen ligt. Naar alles wat door mij heen tot uitdrukking wil komen.

Naar de wijsheid die niet langer binnengehouden wil worden, maar geleefd wil worden.

En ineens begreep ik ook die knoop in mijn buik van vanochtend.

Er is een deel in mij dat voelt dat het tijd is.

Tijd om nog meer ruimte in te nemen.
Om mezelf toe te staan volledig te leven.
Om niet langer te wachten op toestemming van buitenaf.

Mijn innerlijke Zon wil stralen. Niet een beetje, maar helemaal.

Hoe ongemerkt stappen we weer in onze oude kooi?

Wat me tijdens deze wandeling ook duidelijk werd, is hoe gemakkelijk we ongemerkt terug kunnen glijden in oude patronen.

Zelfs wanneer we al zoveel bewustwordingswerk hebben gedaan.

We denken dat we een bepaald patroon achter ons hebben gelaten, totdat het leven ons opnieuw iets laat zien.

En voor we het weten, passen we ons weer aan. Houden we ons in. Laten we ons leiden door onzekerheid of door wat er om ons heen gebeurt.

Ook de wereld waarin we leven speelt daarin voor mij een rol.

De angstverhalen, de verdeeldheid, het wijzen met de vinger…

Wanneer we ons daar steeds opnieuw door laten beïnvloeden, kan onze wereld ongemerkt kleiner worden.

We kruipen terug in onze vertrouwde kooi en leveren stukje bij beetje iets van onze innerlijke vrijheid in.

Terwijl die vrijheid juist zo wezenlijk is.

Want innerlijke vrijheid betekent voor mij niet dat er nooit meer angst, twijfel of onzekerheid zal zijn.

Het betekent dat ik mezelf niet langer volledig door die gevoelens hoef te laten bepalen.

Dat ik kan voelen wat er is, zonder het contact met mijn eigen kern te verliezen.

Dat ik in de schaduw kan staan en toch mijn Zon kan blijven voelen.

Innerlijke vrijheid begint met Her-inneren

Deze wandeling heeft me opnieuw iets wezenlijks laten zien.

Ik hoef niet te vechten tegen mijn oude patronen. Ik hoef mezelf niet te veroordelen omdat ik er ongemerkt weer in terecht ben gekomen.

Ik mag ze herkennen.

En vanuit dat bewustzijn ontstaat er ruimte.

Ruimte om een andere beweging te maken. Om opnieuw te kiezen. Om mijn energie niet langer klein te houden, maar haar de ruimte te geven die ze verdient.

Vandaag heb ik daarin weer een stap gezet.

En wat voelt dat krachtig én vreugdevol tegelijk!

Ik voel dat er iets in beweging is gekomen. Dat ik me verder mag openen voor de wijsheid, mogelijkheden en cadeaus die voor mij klaarstaan.

Niet omdat ik iemand anders moet worden.

Maar juist omdat ik steeds weer hebt her-inneren om meer te zijn wie ik in wezen altijd al ben geweest.

Ik BEN de Zon.

Ook als ik even in de schaduw sta.

En dat zal nooit veranderen.

Dat is de Her-innering. ☀️

Voel jij ook het verlangen naar meer Innerlijke Vrijheid?

Misschien herken je iets in mijn verhaal.

Dat je diep vanbinnen voelt dat er zoveel meer in jou aanwezig is dan je op dit moment leeft.

Dat je verlangt naar vrijheid. Naar ruimte om jezelf te zijn, los van oude overtuigingen, verwachtingen en patronen.

Naar een leven waarin je steeds meer kunt vertrouwen op jouw eigen innerlijke wijsheid.

Binnen mijn werk is Innerlijke Vrijheid een belangrijk thema. Het energieveld hiervan is verbonden met Aartsengel Michaël.

De komende periode zijn er verschillende mogelijkheden om je hierin te verdiepen.

🌿 Zondag 25 oktober – Dagretraite Thuiskomen bij Jezelf

Een dag waarin we bewust ruimte maken om te vertragen, naar binnen te keren en opnieuw contact te maken met wie je werkelijk bent. We werken onder andere met de energie van Aartsengel Michaël en Innerlijke Vrijheid.

🌳 Zaterdag 31 oktober – Het Pad van de Levensboom

Een jaar lang op reis naar binnen. Een verdiepend traject waarin je jezelf op verschillende lagen ontmoet en onder andere werkt met de Zielenles van Innerlijke Vrijheid.

We komen live samen in de yurt in Oudega (SM).

💛 Zondag 1 november – (RE) Membership Leven vanuit Hart & Ziel

Wil je liever vanuit je eigen omgeving deelnemen? Dan ben je welkom bij het online membership, waarin bewustwording, verdieping en leven vanuit je hart en ziel centraal staan.

Voel welke uitnodiging op dit moment bij jou past.

Je bent van harte welkom.

En onthoud…

Je hoeft niet op zoek naar jouw licht. Je mag je Her-inneren dat je het zelf BENT.

Alle Liefs ❤️