De kracht van verstillen.
Van doen naar Zijn.
Ga toch eens wat doen, hang niet zo rond, werd al tegen ons gezegd toen we nog een kind waren. Lekker op de kop op de bank hangen?….Hhmm dat was niet echt gewenst.
Vervelen, niksen en lummelen worden niet als kwaliteit gezien. Echter is het een hele grote kwaliteit en zeker ook echt nodig.
Afgelopen zomer vond er een grote beweging plaats in mij. Ik ging van Doen naar Zijn, ik had het alleen niet gelijk door. De zomer bracht me terug naar diepere lagen in mezelf. Schijnbaar was het tijd om daar in te zakken.
Het vroeg me om me terug te rekken en heel veel alleen te zijn. Nou had ik de afgelopen jaren een turbulent leven en was over-leven me niet geheel onbekend.
Dat dit moment een keer zou komen, dat snap ik nu heel goed.
Ik werd dus op mezelf teruggeworpen. Af en toe zag ik VriendLief maar als ik andere afspraken buiten de deur ging doen gingen ze steeds niet door. Er was altijd wel een reden waarom de afspraak niet door kon gaan.
Het was dus me, myself & I. Ik vond het onprettig om maar om te hangen, te niksen en te lummelen. Ik moest toch wat doen?
Door tot rust te komen en te verstillen kwam ik er achter dat heel langzaam de stroming waar ik zo naar verlangde meer en meer ging stromen. Ik kreeg weer creatie energie en inspiratie kwam weer binnen. Ik ging het gebruiken om o.a teksten te maken voor mijn nieuwe website waar ik zo blij van werd. Ik zakte dieper en dieper in mezelf. Vond het op een gegeven moment ook heel fijn om op en met mezelf te zijn. Ja, ik kwam steeds meer thuis in mezelf.
In de herfst kwam het moment dat ik denkbeeldig een stap naar achteren kon zetten en echt kon zien wat er nou in de zomer met me was gebeurd.
De doen-doen-doen beweging was gestopt en deze periode had me echt in het Nu gebracht.
Ik merkte dat ik ook niet meer lang vooruit kan plannen als het niet met werkzaamheden te maken heeft.
Ik heb me soms echt eenzaam gevoeld en het heeft ook echt wel weerstand bij me opgewekt maar het was hoe het was. Ik had de situatie te accepteren.
Ik kwam meer en meer thuis bij mezelf in de rust en ontspanning. Zolang had ik een turbulent leven gehad vol stress, angst en onzekerheid. Nu kwam de rust en zachtheid terug. Dat was zo gewenst.
Ik kon ook werkelijk voelen dat er iets in mij veranderd was. Ik was gestopt met vanuit wilskracht voort te gaan. Dat ging nu vanuit Zijnskracht en dat is een hele andere energie. Een energie waar ik niet van opbrand. Dat had ik in het verleden wel gedaan. Wat een winst.
We zijn een Human- Being en geen Human -Doing.
Dat is helaas nog wel hoe het grootste gedeelte van het wereldse systeem in elkaar zit. Echter hebben wij daar zelf vanuit los te breken!
We hebben te niksen, relaxen en te lummelen!
We hebben onze me-time te claimen!
Dan komt de verschuiving als vanzelf die ons dichter en dichter bij onszelf brengt.
Het gaat adem voor adem. Stap voor stap en dat is helemaal goed.
Lieve jij ik wens je,
*Me -time
*Verveling
*Lummeltijd
*Momenten om te niksen en om op te laden
*Alleen tijd om helemaal te herijken in je Ware Zelf.
*Je Ware zelf te zijn die ontspannen is en thuis is bij zichzelf los van alle shizzle van de wereld er om heen.
Gun jij jezelf die verandering?